از كتاب خدا روى برگردانيم . و خداوند تعالى فرموده است : « اگر در چيزى خصومت كرديد ، آن را به خدا و رسول بازگردانيد . » پس بازگرداندن آن به خدا اين است كه كتاب او را به داورى بپذيريم و بازگرداندن به رسول اين است كه سنّت او را بگيريم . پس اگر از روى راستى به كتاب خدا داورى كنند ، ما از ديگر مردمان بدان سزاوارتريم ، و اگر طبق سنت رسول ( ص ) حكميّت صورت پذيرد ، ما بدان اولىتريم . حضرت على ( ع ) وقتى كه در حضور گروهى از كفّار قريش كه پس از معجزهء رسول خدا ( ص ) ايمان نياورده و به آن حضرت نسبت سحر و كذب دادند ، با شهامت و مردانگى از روى اخلاص به يگانگى خدا و نبوت محمّد ( ص ) اقرار كرد . امّا گروه قريش او را ملامت كرده و به رسول خدا ( ص ) گفتند ، غير از اين ( چون امام در آن زمان سن زيادى نداشت ) كسى به تو ايمان نمىآورد ! امام ( ع ) در اينجا يكى از فضايل و برجستگيهاى خود را در بيان حقايق ، تمسك به قرآن مىداند و مىفرمايد : « . . . وَ إِنّىِ لَمِنْ قَوْمٍ لَا تَأْخُذُهُمْ فِى اللَّهِ لَوْمَةُ لَائِمٍ ، سِيَماهُمْ سِيَما الصّدِّقِينَ وَ كَلَامُهُمْ كَلَامُ اْلأَبْرَارِ ، عُمَّارُ اللَّيْلِ وَ مَنَارُ النَّهَارِ ، مُتَمَسّكُونَ بِحَبْلِ الْقُرْآنِ . يُحْيُونَ سُنَنَ اللَّهِ وَ سُنَنَ رَسُولِهِ لَا يَسْتَكْبِرُون وَلَا يَعْلُونَ ، وَلَا يَغُلُّونَ وَلَا يُفْسِدُونَ . قُلُوبُهُمْ فِى الْجِنَانِ وَ أَجْسَادُهُمْ فِى الْعَمَلِ . » « 1 » . . . همانا من از گروهى هستم كه در راه خدا از ملامتِ ملامت‌كنندگان باز نمىايستند . آثار و نشانه درستكاران و گفتار و سخن نيك مردان را دارند . زنده‌داران شب و منار و نشانه‌هاى روزند . به ريسمان قرآن چنگ مىزنند و سنتهاى خدا و رسول او را زنده نگه مىدارند ، تكبر نمىكنند و برترىجويى ندارند و خيانت و فساد نمىكنند . دل‌هايشان در بهشت و جسم‌هايشان در كار عبادت مشغول‌است . پس از آنكه عليه عثمان فتنه و آشوب برپا شد و مردم بر او شوريدند و او را كشتند ، سيل خروشان امّت اسلام براى بيعت با على ( ع ) ، به سوى منزل او روانه شدند و از او تقاضاى پذيرش حكومت را نمودند . على ( ع ) با اينكه تمايلى به حكومت نداشت امّا

--> ( 1 ) . نهج‌البلاغه ، خطبه 192 ( قاصعه ) .